'Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik iets voor iemand wilde betekenen'

Ik ontmoet vandaag Carola en Britt, die elkaar via Aalsmeervoorelkaar hebben gevonden. Carola is een sterke vrouw uit Kudelstaart die kampt met chronische buikklachten. Hierdoor moet ze heel bewust met haar energie omgaan. Maar dat heeft haar er niet van weerhouden om zichzelf nuttig te maken, zoals ze dat zelf zegt. 'De hele dag tegen iedereen vertellen waar ik last van heb, heeft geen nut. Je kan het zo dramatisch maken als je zelf wilt.' Dat Carola er geen drama van maakt, wordt al snel duidelijk!

Kadootje
Carola heeft als vrijwilligster ongeveer een jaar mantelzorg gegeven aan een Amerikaanse dame van 76, Hazel, die een tijd in Nederland woonde. Hazel heeft Alzheimer en Carola ging één keer in de week naar haar toe om samen leuke dingen te doen. Soms was dat wandelen, een andere keer naar senioren-gym, waar Hazel in contact kwam met andere dames. Daar bloeide ze van op.

'Een dagje dierentuin of een dagje Amsterdam, van alles deden we. En altijd samen lunchen, want dat wilden 'haar jongens' (haar zoon en schoonzoon) graag', vertelt Carola.

'Dat was erg leuk. Niet alleen om de uitstapjes, maar Hazel was een hele leuke vrouw'. Carola heeft leuke gesprekken met Hazel gehad. 'Mensen met Alzheimer zijn echt niet gek', zegt Carola. 'We spraken over de dingen die we ondernamen, maar ook over dingen op het persoonlijk vlak. Ik was voor haar misschien een kadootje, maar zij was ook zeer zeker voor mij een kadootje!', zegt Carola.

Hazel is uiteindelijk terug naar Amerika gegaan. Haar zoon inmiddels ook, om bij zijn moeder te zijn. Hazel woont nu bij haar zoon, dichtbij familie en oude bekenden. Carola heeft nog steeds contact en blijft zo op de hoogte. Ze hoopt nog eens die kant op te gaan en hoopt dat Hazel haar dan nog herkent

Andersom
Door haar ervaring als vrijwilliger, realiseerde Carola zich, dat het vrijwilligerswerk natuurlijk ook andersom zou kunnen werken. Door haar lichamelijke klachten kan zij zelf de tuin niet bijhouden en ze besloot een advertentie op Aalsmeervoorelkaar te zetten voor hulp.

'De voortuin wordt nog door de buurtjes netjes gehouden, maar de achtertuin, dat was nog net geen oerwoud!', lacht Carola. En daar komt vrijwilliger Britt uit Hazerswoude 'om de hoek kijken'. Britt is opgeleid tot hovenier, maar heeft daar verder nooit iets mee gedaan.

Doordat ze op een gegeven moment overspannen raakte, ging ze serieus nadenken over haar werk en over haar verdere wensen in het leven. Ze ging aan de slag met een loopbaancoach en realiseerde zich dat ze het hovenierswerk eigenlijk best miste en op de een of andere manier wel weer wilde oppakken.

Luister naar je hart
'Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik iets voor iemand wilde betekenen en hoe ik dat dan zou willen doen. Ouderen bezoeken ofzo. Maar doordat ik fulltime werkte, beperkte het vrijwilligerswerk zich tot collecte lopen. Tijdens het collecte lopen maakte ik vaak een praatje met de mensen, dat vond ik altijd erg leuk.'

'Toen iemand tegen mij zei dat ik "iets moest doen waar mijn hart ligt, waar ik een goed gevoel bij krijg", groeide het idee om het helpen van mensen te combineren met mijn hobby, het hovenierswerk, twee dingen waar ik blij van word', legt Britt uit.

Zo is Britt gaan zoeken op internet; vrijwilligerswerk waarin ze die twee dingen terugvond. 'Ik heb eerst gezocht in m'n eigen omgeving. Daar stonden wel wat advertenties, maar daar had ik eigenlijk niet meteen een 'klik' mee. Toen ben ik het zoekgebied wat gaan uitbreiden en kwam ik de advertentie van Carola tegen. Het voelde meteen goed!'

Spannend
Carola geeft aan dat het in eerste instantie wel spannend was, omdat ze dit contact helemaal zelf had geregeld en er dus geen organisatie achter haar stond. 'Je haalt toch een vreemde in huis, je moet het maar afwachten'. Maar toen Britt op haar advertentie reageerde, wist ze dat het goed zat. Eerst hebben ze kennis gemaakt en daarna is Britt met de tuin begonnen.

'In het begin kon je niet echt spreken van het uitoefenen van een hobby hoor, die tuin van mij was er erg aan toe. Ik schaamde me er wel een beetje voor, als ik eerlijk ben!', zegt Carola.

"Hoe zat het ook al weer?', vraagt Carola lachend aan Britt, 'heb je eerst 'ja' gezegd en heb ik je daarná pas de tuin laten zien of was het andersom?' Britt geeft glimlachend toe dat ze, aan de hand van de voortuin, inderdaad dacht dat die achtertuin wel mee zou vallen!

Britt: 'Het is nu een kwestie van bijhouden. Straks als het voorjaar begint, dan kan ik weer wat meer doen. Carola wil nog wat nieuwe planten kopen en dan kunnen we ook kijken hoe we de tuin wat beter kunnen inrichten.'

Een vriendin van Carola heeft Britt inmiddels gevraagd mee te denken over de inrichting van haar tuin. Britt: 'Ontzettend leuk natuurlijk! Zo zullen er misschien meer mensen komen die dat willen en ik moet dan even goed nadenken hoe ik dat ga aanpakken. Ik ben inmiddels wel wat minder gaan werken, om zo meer tijd voor mezelf en het hovenierswerk te hebben.'

'Ik heb wel wat ideetjes; misschien werken op freelance-basis. Misschien low-budget, zodat het toegankelijk is voor oudere mensen, mensen die het zelf niet kunnen door bijvoorbeeld lichamelijke problemen of mensen met een kleine beurs.'

Blij
Carola is erg blij met de hulp van Britt. Ze gebruikt de achtertuin nu veel vaker. 'Ik woon denk ik op het mooiste plekje van Kudelstaart; altijd schaduw, altijd zon, heerlijk! En voor Britt zorgt het vrijwilligerswerk voor nieuwe impulsen in haar werk,- en privéleven, waardoor ze meer bezig kan zijn met dingen die zij leuk en belangrijk vindt.

Mooi om te zien dat beide dames hun kwaliteiten gebruiken om anderen, maar ook zichzelf, blij te maken!

Natasja Groeneveld